რატომ არის თითქმის ყველა ლინკი ლურჯი?

ინტერნეტში ლურჯი ტექსტის დანახვისას ხშირად ავტომატურად ვხვდებით, რომ მასზე დაჭერა შეიძლება. ამისთვის არც ღილაკი გვჭირდება და არც დამატებითი მინიშნება.

მაგრამ რატომ მაინცდამაინც ლურჯი? რატომ არა მწვანე, წითელი ან სხვა ფერი?

ამის მიზეზი ვების განვითარების ადრეულ ისტორიაში უნდა ვეძებოთ.

საიდან დაიწყო ლურჯი ლინკების ტრადიცია?

ვებგვერდების ადრეულ პერიოდში ლინკები ყოველთვის ლურჯი არ ყოფილა. სხვადასხვა სისტემა და ბრაუზერი მათ განსხვავებულად წარმოადგენდა.

1990-იანი წლების დასაწყისში, გრაფიკული ვებბრაუზერების განვითარებასთან ერთად, ლურჯი თანდათან hyperlink-ის ერთ-ერთ ყველაზე გავრცელებულ ფერად იქცა.

ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ბრაუზერი ამ პროცესში იყო Mosaic, რომელიც 1993 წელს გამოჩნდა და ვების პოპულარიზაციაში დიდი როლი ითამაშა.

შემდეგ მსგავსი მიდგომა სხვა ბრაუზერებშიც გავრცელდა და მილიონობით მომხმარებელმა ერთი და იგივე ვიზუალური სიგნალის ნახვა დაიწყო:

ლურჯი ტექსტი = ბმული

რატომ ლურჯი?

ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი მიზეზი იყო ჩვეულებრივი ტექსტისგან ლინკის მკაფიოდ გამოყოფა.

ვებგვერდების ძირითადი ტექსტი ხშირად შავი იყო და ღია ფონზე თავსდებოდა. ლურჯი კი მისგან ვიზუალურად განსხვავდებოდა და მომხმარებელს მარტივად შეეძლო დაენახა, რომ კონკრეტული ტექსტი სხვა ფუნქციას ასრულებდა.

თუმცა ლურჯის წარმატების მთავარი მიზეზი მხოლოდ ფერი არ ყოფილა.

მნიშვნელოვანი იყო თანმიმდევრულობა.

რაც უფრო მეტ ვებსაიტზე ხვდებოდა მომხმარებელი ლურჯ ბმულს, მით უფრო ძლიერდებოდა ეს ასოციაცია. საბოლოოდ მისი მნიშვნელობის ახსნა თითქმის აღარ იყო საჭირო.

მომხმარებლის ჩვევა UX-ის ნაწილია

კარგი UX ყოველთვის ახალი და განსხვავებული ინტერფეისის შექმნას არ ნიშნავს.

ზოგჯერ უკეთესი გადაწყვეტილებაა ისეთი ელემენტის გამოყენება, რომლის მნიშვნელობაც მომხმარებელმა უკვე იცის.

ამის მაგალითებია:

გამადიდებელი შუშა → ძიება

კალათა → შენაძენები

სამი ხაზი → მენიუ

ლურჯი ხაზგასმული ტექსტი → ბმული

ეს ვიზუალური კონვენციები მომხმარებელს ინტერფეისის სწრაფად გაგებაში ეხმარება.

რატომ ხდება მონახულებული ლინკი იისფერი?

კიდევ ერთი საინტერესო ვებ-კონვენციაა მონახულებული ბმულის ფერის შეცვლა.

ტრადიციულად, ლურჯ ბმულზე გადასვლის შემდეგ ის ხშირად იისფერი ხდება.

ამის მიზანი საკმაოდ პრაქტიკულია — მომხმარებელმა დაინახოს, რომ კონკრეტული გვერდი უკვე მოინახულა.

მაგალითად, როდესაც საძიებო შედეგებში ბევრ ბმულს ათვალიერებთ, ფერის ცვლილება გეხმარებათ გაარჩიოთ, რომელი გვერდები უკვე გახსენით.

ერთი შეხედვით პატარა დეტალია, მაგრამ სწორედ ასეთი დეტალები ამარტივებს მომხმარებლის გამოცდილებას.

დღეს ყველა ლინკი ლურჯი უნდა იყოს?

არა.

თანამედროვე ვებსაიტებზე ლინკები შეიძლება იყოს შავი, მწვანე, იისფერი, ნარინჯისფერი ან ბრენდის ნებისმიერი სხვა ფერი.

დიზაინერს შეუძლია ლინკის გამოსაყოფად გამოიყენოს underline, ფერის ცვლილება, hover ეფექტი ან სხვა ვიზუალური მინიშნება.

მთავარი კითხვა აღარ არის:

„ლინკი ლურჯია?“

უფრო მნიშვნელოვანია:

„ხვდება მომხმარებელი, რომ მასზე დაჭერა შეიძლება?“

თუ ლინკი ვიზუალურად არაფრით განსხვავდება ჩვეულებრივი ტექსტისგან, მომხმარებელმა შეიძლება საერთოდ ვერ შეამჩნიოს ის.

რას გვასწავლის ეს UI/UX-ზე?

ლურჯი hyperlink კარგი მაგალითია იმისა, თუ როგორ შეიძლება ერთი პატარა დიზაინერული გადაწყვეტილება დროთა განმავლობაში ინტერნეტის საერთო ვიზუალური ენის ნაწილი გახდეს.

დღეს დიზაინერებს გაცილებით მეტი თავისუფლება აქვთ და აუცილებელი არ არის ათწლეულების წინ ჩამოყალიბებული ყველა სტანდარტის უცვლელად გამოყენება.

თუმცა განსხვავებულობა ყოველთვის უნდა ემსახურებოდეს მომხმარებელს და არა მის დაბნევას.

დასკვნა

ლურჯი ლინკების ისტორია გვაჩვენებს, რომ კარგი UI/UX მხოლოდ ფერების, ფორმებისა და ლამაზი ვიზუალის შერჩევა არ არის.

დიდი მნიშვნელობა აქვს მომხმარებლის ჩვევებსა და უკვე ჩამოყალიბებულ მოლოდინებსაც.

ლინკი დღეს აუცილებელი არ არის ლურჯი იყოს, მაგრამ ერთი პრინციპი უცვლელი რჩება:

მომხმარებელს არ უნდა უწევდეს გამოცნობა — სად შეიძლება დააჭიროს.